จนกระทั่งช่วงหลังนี้ ลูกมีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นกับตัวเอง คือ รู้สึกเหมือนกับว่าพลังในตัวค่อยๆ หายไป..หายไป...หายไป โดยลูกไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทั้งๆที่ลูกก็ออกกำลังกายทุกวัน มีร่างกายที่แข็งแรง แต่ทำไมยังรู้สึกว่าขาดพลัง
จนในที่สุด ความรู้สึกของลูกก็หมดไป ไม่รู้สึกปวดเมื่อย สบายตัว องค์พระในดวงแก้วเริ่มผุดขึ้นมาให้เห็นในมุม Top-view ผุดขึ้นมาทีละองค์เป็นสาย เหมือนภาพในจอ DMC ในใจของลูกเปลี่ยนจากการภาวนาเป็นการนับองค์พระ แต่นับไม่ทัน ลูกก็เลยเกิดความอยากเห็นองค์พระใสๆ ขึ้นมาแทนการนับ พออยาก องค์พระก็หายไป
ภรรยาเจ้าของร้านก็ขอให้ทุกคนที่ร้านมาร่วมกันสวดมนต์ทำวัตรเช้า-เย็น พร้อมทั้งนั่งสมาธิก่อนเปิดร้าน และหลังจากปิดร้านแล้ว ครึ่งชั่วโมงถึงหนึ่งชั่วโมง จะทำอย่างนี้ทุกวัน แล้วเจ้าของร้านได้บอกให้ลูกและเพื่อนที่ทำงานขึ้นไปปฏิบัติธรรมที่ภูเรือ ในร้านจะมีพนักงานอยู่ 2คน ซึ่งจะต้องสับเปลี่ยนกันไป
ท่านเจ้าคณะจังหวัดลำพูน คือ พระเดชพระคุณพระเทพมหาเจติยาจารย์ ได้กล่าวว่า “รู้สึกอบอุ่นใจที่เห็นคนมาตักบาตรมากมาย เป็นการรวมกันครั้งใหญ่ของทั้งญาติโยม และคณะสงฆ์ในจังหวัดลำพูน รู้สึกยินดีที่ได้มีส่วนช่วยเหลือพุทธบุตรและพี่น้องภาคใต้ พวกเราทางเหนือขอเป็นกำลังใจให้”
เธอถูกปลูกฝังให้รักการทำบุญ เข้าวัด ฟังธรรมมาตั้งแต่เด็ก กลางปี พ.ศ.2546 เธอได้เริ่มต้นทำหน้าที่กัลยาณมิตรอย่างจริงจัง ด้วยหัวใจของยอดกัลยาณมิตร
ประสบการณ์บุญของคุณมาณี ภูริปัญญวานิช ที่ยืนยันว่า บุญกฐินพลิกชีวิตของเธอและครอบครัวให้หายป่วย รวยพรวดพราด จนยังไม่ทันตั้งตัว
ผมมีความสุขอย่างท่วมท้นเป็นความสุขที่ไม่มีประมาณ กระทั่งรู้สึกว่ามันมากเกินไปสำหรับผม
ผลการตรวจล่าสุดปรากฏว่า ไม่พบเซลล์มะเร็งแล้ว อัตราการผลิตเม็ดเลือดขาวอยู่ในภาวะปกติ จนคุณหมอและคนรอบข้างรวมถึงตัวลูก ต่างพากันตะลึงกันไปตามๆกัน ว่ามันเป็นไปได้อย่างไร อีกทั้งคุณหมอยังอึ้ง ถามลูกว่าไปทำอะไรมา ลูกก็ตอบว่าเป็นเพราะอานิสงส์การสร้างพระ และการปฏิบัติธรรม
ซึ่งไม่น่าเชื่อว่า ณ ตอนนั้น ผมก็ค้นพบสิ่งที่ไม่เคยพบมาก่อนเลยในชีวิตนั่นก็คือ แสงสว่างแบบแปลกๆ เมื่อหลับตาก็เห็นเป็นแสงสว่าง และเมื่อเพ่งไปที่แสงสว่างนั้นก็พบศูนย์รวมเป็นแสงสีสว่างๆ ออกสีฟ้าๆ และผมรู้สึกได้ถึงการมองเห็นภายใน ในมุมมองแบบ Top-view สิ่งที่ผมมองเห็นนั่นก็คือ องค์พระ
แม้จะปลื้มใจกับบุญที่ได้ชักชวนผู้อื่นทำ อย่างไรเสียก็สู้บุญที่เราทำด้วยตัวเองไม่ได้ ความรู้สึกในใจบอกลูกอย่างนั้น แต่คนจนอย่างลูกจะไปเอาทรัพย์ที่ไหนมาทำบุญได้มากๆ พอคิดเช่นนี้ คำพูดของพระอาจารย์รูปหนึ่ง ที่ลูกเคยฟังธรรมจากท่าน ก็ดังขึ้นในใจ “บุญยิ่งใหญ่ที่ทำเองได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องใช้ทรัพย์ก็มีอยู่นะ สมาธิ...ไงล่ะ” คำพูดนั้นเคยเป็นจุดเริ่มต้น ทำให้ลูกสนใจเริ่มหัดนั่งสมาธิ
